Etter mye om og men har jeg endelig lært meg å spleise flettet tau. Det har satt sine spor — som at jeg, om mulig, har blitt enda mer følelsesløs. I det minste i området fra fingertuppene til håndleddet. Spor har det vertfall satt, opptil flere vannblemmer. Men det er en annen sak, for dere er jo mye smartere og tar på dere hanser. Ikke sant?
Det er ei stund sidan det irriterte meg sist, kanskje fordi eg ikkje tek 3-bussen for mykje, men reklamen som hang i vindauga der var på meg litt feil. I desse tider er det eit veldig fokus på psykisk helse, men kva signalar sendar det ikke når det heng ein plakat på bussen som angiveleg er teikna av ein liten gut — innhaldet er i det minste ein litan gut som spring og spring og spring. Guten har prøvd så godt han kan å skrive:
Jo mere jeg løper, jo mindre blir problemene
Dette var ein reklame frå Nike. Eg likte ikkje bodskapet han kan gi.
På baksida var ein annan reklame, som er tykjer er mykje betre: Ein kjeks er satt på høgkant for å illustrer jordkloden, og ein gut av same storleik spring oppå han. Her er teksten
Jeg løper fordi jeg elsker kjeks